Grot van Sint-Ciriaco

De grot van Sint-Ciriaco, ook Venicelle genoemd, opent zich aan de voet van de monte Romano, bij de beek Corvino, op het grondgebied van Buonvicino. Hier trok Ciriaco da Buonvicino, Griekse monnik en hieromonnik, sinds zijn twintigste leerling van Sint-Nilus van Rossano, zich terug voor het ascetische leven, waarbij hij de eenzaamheid van de kluis afwisselde met het gemeenschapsleven van het klooster. Ciriaco wordt herinnerd als geleerde, exorcist en genezer: hij schreef in het Grieks een bijbels lectionarium, gedateerd 2 juni 991 en bewaard in de Vaticaanse Bibliotheek, volgde zijn leermeester naar Serperi, Rome en Grottaferrata en keerde later terug naar Calabrië. Hij stierf op een 19 september, volgens de overlevering in 1030, en werd begraven in het klooster Santa Maria dei Padri, later San Ciriaco genoemd, in de buurtschap Scala. Elk jaar op 17 september trekt Buonvicino in bedevaart naar de grot; twee dagen later, op 19 september, wordt het patroonsfeest gevierd. In het dorp herinnert ook het grote bronzen beeld van Michele Zappino, 7 meter hoog, op de uitloper van de Zaccaniello aan de heilige.