Riviera dei Cedri · Calabria
Kustdorpen, binnenlandse stadjes en landschappen van de Pollino: vind waar je je reis begint.
Het dorp van het ‘hangende water’: zes kilometer kust tussen de Fiumicello en de rivier de Bagni, een dorp dat de inwoners U Casàle noemen, de bossen van de Monte Pistuolo en de Terme Luigiane, met zwavelbronnen die al sinds de oudheid bekend zijn en vijf etappeaankomsten van de Giro d’Italia.
De ‘stad van de adelaar’ in de Pollino: op 524 meter, een van de Borghi più belli d’Italia, bewaart Aieta het renaissancepaleis Martirano-Spinelli, kerken uit de zestiende eeuw, de Valle dei Mulini en op de Monte Calimaro de resten van Aieta Vetere, op een paar kilometer van de zee bij Praia.
Een middeleeuws dorp 150 meter boven de Tyrreense Zee met het renaissancekasteel van de Sanseverino, een houten kruisbeeld uit 1711 en een kapel gedateerd 1091; aan zijn voet de Marina, de Bruttische graven van Capo Tirone en het vuurwerkfestival Note di Fuoco.
Twee zielen aan dezelfde kust: het dorp op 425 meter op de Catena Costiera, met de ruïnes van Castel Bonifati, vijf kerken vol kunst en zijn historische palazzi, en Cittadella del Capo aan zee, het antieke Fella, met de torens van de Capo en van Fella uit de twaalfde tot zestiende eeuw.
Het dorp dat ontstond uit drie gehuchten op de weg tussen de Tyrreense Zee en het binnenland: op 400 meter boven de beek Corvino, in het Pollino-park, bewaart Buonvicino de kloof van het Stretto met de Sasso dei Greci, de grot van abt Ciriaco, leerling van Sint-Nilus, en zijn grote bronzen beeld dat over het dorp waakt.
Het dorp van de abt: van 1086 tot 1810 was Cetraro een leen van de benedictijnen van Montecassino, waaraan de kerk San Benedetto met haar barokorgel, de drie poorten van de oude stad en de zeeprocessie van 11 juli herinneren. Beneden de Marina, Borgo San Marco en de jachthaven.
De „stad van de muurschilderingen” en hoofdstad van de peperoncino in het hart van de Riviera dei Cedri: acht kilometer strand, het eiland Cirella en een vissersdorp dat een openluchtgalerie werd.
Het dorp van de steenhouwers en de markiezen Spinelli: een dorp op 350 meter op de hellingen van de Kustketen, met de in 1166 gewijde moederkerk, de klokkentoren met twaalf zuilen van de Immacolata en een leen dat drie eeuwen lang ook Paola en Guardia bestuurde. Beneden de Marina aan de Tyrreense Zee.
Het dorp op 465 meter dat uitkijkt over de hele Riviera dei Cedri: van de zee bij Acchio tot de hellingen van de Monte La Mula verenigt Grisolia overdekte stenen steegjes, het Palazzo Ducale, het etnografisch museum en de processie van San Rocco met de caggie op het hoofd.
Het Occitaanse eiland van het Zuiden: het dorp 515 meter boven de Tyrreense Zee, gesticht door waldenzen uit de Piëmontese valleien, waar nog Guardiolo wordt gesproken en waar de Porta del Sangue, de deuren met kijkgat en de Rots van Val Pellice herinneren aan de nacht van 5 juni 1561.
De Calabrische poort naar de Pollino, waar de Lucaanse Mercure de Lao wordt: Laino Borgo verenigt de zestiende-eeuwse kapellen van het heiligdom van de Madonna dello Spasimo, de Giudaica op Goede Vrijdag, de herinnering aan de zalige Pietro Paolo Navarro en de kloven van de rivier, voor rafting en canyoning.
Het dorp op 360 meter boven het dal van de beek Vaccuta, van Grisolia gescheiden door een ravijn: in het Pollino-park, achter Diamante, verenigt Maierà hedendaagse kunstwerken in zijn steegjes, het Pepermuseum en zijn vier kerken.
Het bergdorp op 820 meter tussen de Pollino en de Orsomarso-bergen: de votiefvuurtoren uit 1928 voor de Calabriërs die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog, de barokke moederkerk Santa Maria del Colle, de Annunziata uit de negende eeuw en een dorp dat vanuit het binnenland van de Alto Tirreno Cosentino over het dal van de Mercure uitkijkt.
Het dorp dat zijn naam geeft aan een bergketen: Orsomarso, in het Pollino-park, bewaart het dal van de Argentino met de laatste inheemse reeën en de Bosnische den, de basiliaanse kapel Santa Maria di Mércuri uit de tiende eeuw en een dorp dat ontstond rond de vesting van Ursus Martius.
De stad van de heilige Franciscus, patroon van Calabrië: het heiligdom in het Isca-dal, de ondergrondse kerk van Sotterra met Byzantijnse fresco’s, de Zeven Kanalen-fontein en de wijk Rocchetta, aan het zuidelijke uiteinde van de bovenste Tyrreense kust van Cosenza.
Het Pollino-dorp waar de Alto Tirreno Cosentino de prehistorie ontmoet: de Grotta del Romito met de grote oeros die 14.000 tot 12.000 jaar geleden werd ingekrast, vijftien kilometer kloof van de Lao in een natuurreservaat en een middeleeuws dorp met een Normandisch-Zwabisch kasteel en de poort van de wisseling van de wacht.
De badplaats van de bovenste Tyrreense kust van Cosenza op de grens met Basilicata: het eiland Dino met zijn zeegrotten, het rotsheiligdom van de Madonna della Grotta en de torens die ooit over de kust waakten.
Het dorp hoog boven de zee aan de Riviera dei Cedri: drie baaien op drie kilometer, de rotsboog van de Arcomagno, de Torre Crawford en een uitzichtpunt dat drie regio’s omvat.
Het dorp waar de Riviera dei Cedri eindigt: een oude kern op de heuvel met het kasteel van de Sanseverino van Bisignano en de vredesolijfboom van 1918, de dertiende-eeuwse kerk Santa Maria della Neve en, aan zee langs de SS18, Sangineto Lido. Een van de grote feodale families van het Anjou-Calabrië ontleende hier haar naam aan.
Het dorp dat vanuit het dal van de Lao uitkijkt over de Riviera dei Cedri: in de zeventiende eeuw gesticht door de prinsen Spinelli, gegroeid met adellijke palazzi en kapellen, door een eeuw emigratie verbonden met de Dominicaanse Republiek en verzusterd met Santo Domingo.
Het dorp dat zijn naam geeft aan de Riviera dei Cedri: de vruchtbare vlakte tussen Lao en Abatemarco waar de door rabbijnen voor Soekot gekozen cederappel groeit, de resten van de Sybaritische stad Laos bij Marcellina en het Cederappelmuseum in het Carcere dell’Impresa.
De stad van de ‘aanlegplaats’ aan de Riviera dei Cedri: een terrasvormig historisch centrum met overdekte steegjes, in de Byzantijnse tijd ontstane kerken en wachttorens, de Torre Talao met in het paleolithicum bewoonde grotten en het feest van de Madonna del Carmine met de cinte op het hoofd.
De noordelijke poort van Tyrreens Calabrië: het dorp gesticht door vluchtelingen uit Blanda, de Oenotrische, Lucanische en Romeinse stad op de heuvel Palècastro, de paleolithische vindplaats Rosaneto, de bergen van de Pollino en de Marina aan de Golf van Policastro.
Het dorp van de Battenti: op 428 meter in het Pollino-park, achter de Riviera dei Cedri, bewaart Verbicaro het nachtelijke ritueel van Goede Vrijdag, de fakkeltocht van de Zigni voor de Madonna delle Grazie en een dorp van portalen, steegjes en zeven kerken, al in 1797 beschreven door Lorenzo Giustiniani.
Geen gemeente voor dit filter.