Buonvicino

Buonvicino (Vommicìnu in het Calabrisch, Βομβακίω in het Byzantijns Grieks) is een gemeente van ongeveer 1.960 inwoners in de provincie Cosenza, in het binnenland van de Alto Tirreno Cosentino, op korte afstand van de zee. Het dorp ligt op een heuvel op 400 meter, links van de beek Corvino, en hoort bij het Nationaal Park Pollino, in het gebied van de Orsomarso-bergen. Op een rotsuitloper boven de huizen verrijst de grote bronzen figuur van Sint-Ciriaco Abate, de beschermheilige, 7 meter hoog: het teken van een dorp dat verbonden is met de herinnering aan een Griekse monnik van rond het jaar 1000.

Geografie

Het grondgebied grenst aan Belvedere Marittimo, Diamante, Grisolia, Maierà, Mottafollone, San Sosti en Sant’Agata di Esaro en loopt op van het dal van de Corvino naar de hoogten van de Orsomarso-bergen. Via de istmusweg van het dal van de Corvino naar de Varco del Palombaro kom je door een kloof van nauwelijks 5 meter breed, het Stretto, ingesloten tussen twee zeer hoge rotswanden: rechts van de Corvino ligt de Sasso dei Greci, een klein plateau in het gebied van Salvato, links een dalletje tussen drie heuveltoppen dat Tripidone heet. Het dorp wordt overheerst door de rotsuitloper van de Zaccaniello, waar het beeld van de beschermheilige staat.

Geschiedenis

De naam zou afkomstig zijn van de Byzantijns-Calabrische familienaam Bombaci of van het dialectwoord bombaci, dat ‘slak’ betekent. De plaatselijke geschiedenis laat Buonvicino ontstaan uit de samenvoeging van drie gehuchten langs de istmusweg, op van nature beschermde plekken van waaruit men het verkeer zonder risico kon gadeslaan. Salvato lag hoog op de Sasso dei Greci, op de rechterwand van het Stretto: opgravingen in 1978 en op 20 februari 1997 leverden scherven van dakpannen en borden en dierenbotten op. Op de tegenoverliggende wand lag Tripidone, waar tussen enkele muren een handgesmede ijzeren dolk werd gevonden; de twee dorpen leefden van veeteelt en bosbouw. Verder weg, richting Belvedere, bezat het gehucht Trigiano de akkers van het huidige Buonvicino en leefde het van landbouw. Volgens de overlevering boden de schuilplaatsen op de rotsen onderdak aan mensen van de kust die vluchtten voor oorlogen, invasies en Saraceense rooftochten. De samenvoeging van de drie gehuchten aan het einde van de dertiende eeuw gaf het ontstaan aan Buonvicino. Met het dorp verbonden is de figuur van Ciriaco da Buonvicino, Griekse monnik en al op twintigjarige leeftijd leerling van Sint-Nilus van Rossano, die in het Grieks een bijbels lectionarium schreef, gedateerd 2 juni 991, nu in de Vaticaanse Bibliotheek, zijn leermeester volgde naar Serperi, Rome en Grottaferrata en later terugkeerde naar Calabrië; hij stierf op een 19 september, volgens de overlevering in 1030, en werd begraven in het klooster Santa Maria dei Padri, later San Ciriaco genoemd.

Bezienswaardigheden

Boven het historisch centrum, op de uitloper van de Zaccaniello, staat het bronzen beeld van Sint-Ciriaco Abate, 7 meter hoog, een werk van de kunstenaar Michele Zappino. Aan de voet van die rots ligt de piazza Vittoria, waar op 17 september 2006, de feestdag van de heilige, een groot rotsblok van de top losraakte en naar beneden viel zonder iemand te verwonden of auto’s te beschadigen: een gebeurtenis die de gemeenschap aan haar beschermheilige toeschrijft. Langs de beek Corvino, aan de voet van de monte Romano, ligt de grot van Venicelle, waar Ciriaco het kluizenaarsleven afwisselde met het kloosterleven. Verder het dal in bereik je de kloof van het Stretto, de Sasso dei Greci en Tripidone, de plekken van de gehuchten waaruit het dorp ontstond.

Sint-Ciriaco Abate

Ciriaco was hieromonnik, dat wil zeggen priester-monnik, en exorcist, en de overlevering herinnert zich hem om zijn geleerdheid, wonderen en genezingen. Hij wisselde het gemeenschapsleven van het klooster af met afzondering in de grot van Venicelle. Hij werd begraven in de kerk van het klooster Santa Maria dei Padri, later naar San Ciriaco genoemd, in het gebied van de Mercurito, in de buurtschap Scala. Zijn feest valt in september: elk jaar op 17 september trekt men in bedevaart naar de grot, en 19 september, zijn sterfdag, is het patroonsfeest van Buonvicino. De inwoners heten buonvicinesi.

Bereikbaarheid

Buonvicino grenst aan Diamante, aan de kust, waar het station Diamante-Buonvicino aan de Tyrreense lijn ligt; vanaf de kust rijd je het dal van de Corvino in naar het dorp. Met de auto via de A2 del Mediterraneo bereik je de kust vanuit het noorden via de afrit Lagonegro nord en de SS585 Fondo Valle del Noce, daarna de SS18 naar het zuiden; vanuit het zuiden via de afrit Falerna en de SS18 naar het noorden. De dichtstbijzijnde luchthaven van de regio is Lamezia Terme.