Archeologisch gebied van Laos

Laos werd geboren uit een catastrofe. In 510 v.Chr. werd Sybaris, de rijkste stad van Magna Graecia, verwoest door Kroton; de overlevenden trokken door Calabrië en stichtten op de rechteroever van de rivier de Lao een nieuwe stad, die op haar munten met de omkijkende stier het symbool van de moederstad herhaalde. Strabo beschreef haar als „zo groot als Pompeï”; in de tijd van Plinius was ze al verdwenen. Bij de bronnen van dezelfde rivier lag Ursentum, het huidige Orsomarso.

De resten van de stad liggen op de heuvel boven het gehucht Marcellina, die de bronnen Palecastro („oud kasteel” in het Grieks) of San Bartolo noemen. De moderne bebouwing is precies boven op de antieke stad gegroeid, wat opgravingen bemoeilijkt; in de omgeving kwamen vondsten uit de derde–vierde eeuw v.Chr. aan de oppervlakte en, langs de oude rijksweg 18, de resten van een grote woning van onzekere datering. Het gevonden materiaal is te zien in het antiquarium van Scalea en in het Nationaal Museum van Magna Graecia in Reggio Calabria. Van Laos stammen volgens de overlevering die in San Nicola Arcella en Scalea wordt verteld ook de heuveldorpen van de kust af.