Oude stad van Cetraro

Cetraro Paese zit op 120 meter boven zee tegen de zuidelijke helling van het dal van de beek Aron. Toen het een versterkt stadje was, kwam men binnen door drie poorten: di Mare, di Basso en di Sopra, die nog altijd de toegangen markeren. Binnen kijken de monumenten uit op pleintjes met oude namen: “a giorgia”, waar vroeger de markt werd gehouden, en “miezzu a curta”, in het centrum van het oude dorp, niet ver van het Palazzo Badiale, “a curti”, de wereldlijke zetel van de abten van Montecassino. Aan de fontein van de Statua dei Sette Mari komen de inwoners van Cetraro nog altijd drinken.

Behalve de moederkerk San Benedetto bewaart de oude stad de Chiesa del Ritiro, Santa Maria delle Grazie, uit 1454: renaissance, met een marmeren altaarstuk uit dezelfde tijd, een tufstenen portaal uit de zestiende eeuw en laatbarokke elementen, meermaals door Turken en Saracenen geplunderd en begin negentiende eeuw gerestaureerd; ernaast huisvest een middeleeuws klooster sinds 1912 de zusters van Sint-Jan de Doper. De kerk San Nicola dateert waarschijnlijk uit het midden van de elfde eeuw. De kerk San Pietro Apostolo ontstond als kerk San Sebastiano van het klooster van de kapucijnen, gesticht in 1618 met een in processie gelegde eerste steen en voltooid in 1634 met achttien cellen en een tuin; in 1710 was broeder Angelo d’Acri, later zaligverklaard, er gardiaan, en hij schonk in 1737 de groep van de Madonna Addolorata. Opgeheven in 1811 en rond 1865 definitief gesloten, liet het klooster de kerk, parochie sinds 1923, het zeventiende-eeuwse veelluik van het hoofdaltaar en het schilderij van het Laatste Avondmaal na.