Occitaanse oude stad van Guardia Piemontese

De oude stad van Guardia Piemontese is een web van met steen geplaveide steegjes, samengepakt op een heuvel 515 meter boven de Tyrreense Zee, onder de wachttoren die rond het jaar 1000 werd gebouwd om Saraceense schepen te ontdekken: vanaf het plein aan zijn voet, waar ’s zomers voorstellingen plaatsvinden, glijdt de blik over de hele golf. Hier leeft de taal die het dorp uniek maakt, het Guardiolo, een variëteit van het Occitaans die waldenzische kolonisten uit de Piëmontese valleien meebrachten en die een groot deel van de inwoners thuis nog gebruikt; tot de jaren vijftig sprak elke wijk een eigen variant.

De kerk Sant’Andrea apostolo, die van de patroon, herken je aan het tufstenen portaal bekroond door het wapen met de toren. De kerk Santissimo Rosario was het klooster van de dominicanen, gesticht in 1600 en gewijd in 1616, toen de broeders kwamen om de bekeerde ex-waldenzen te bewaken: ze bewaart een met de hand gesneden houten koorgestoelte uit het midden van de 17e eeuw, met 33 zetels in twee rijen, armleuningen met vrouwenfiguren en panelen gescheiden door hoge zuilen, naast oude doeken en grote fresco’s; achter het altaar rust Mario Spinelli, zoon van markies Salvatore, overleden in 1636. Van dezelfde leenheer rest het portaal van het Palazzo Spinelli, zomerverblijf, met de gekroonde zwaan van het wapen. De poorten van het dorp, de deuren met kijkgat en de Rots van Val Pellice vertellen daarentegen van de nacht van 1561, en in de “Chambra dal Conselh” aan de Via Marco Usceglio houdt de vereniging Gàrdia d’Òc de Occitaanse kwestie levend.