Tortora Marina en de Golf van Policastro

Tortora Marina beslaat de vlakte aan de Golf van Policastro, het laatste stuk Calabrische kust vóór Basilicata. Het is een jong dorp: tot eind jaren zeventig was het een mozaïek van tien buurtschappen, Benefici, Crisosa, Cutura, Girone, Impresa, Falconara, Pantani, Pergolo, Poiarelli en Riviera, die de groei van het toerisme samensmolt tot één nederzetting van ongeveer 4.900 inwoners; sinds het midden van de jaren tachtig is het gemeentehuis hierheen verhuisd vanuit de oude stad. De kerken Santo Stefano, Madonna delle Grazie en Stella Maris markeren de pleinen, en de buurtschappen Castiglione, San Brancato, Santo Stefano en Sicilione voltooien de kuststrook. Het klimaat is dat van de zee: zachte winters en zeer hete zomers.

Het is ook het oudste deel van Tortora. In Rosaneto heeft een openluchtvindplaats uit het vroeg-paleolithicum, gedateerd op ongeveer 150.000 jaar geleden, een duizendtal stenen werktuigen opgeleverd, waaronder 140 choppers en 67 vuistbijlen: een van de oudste prehistorische vindplaatsen van Italië. Aan de voet van de kalkklif van Torre Nave, die ook twee in het regionale grottenregister opgenomen grotten herbergt, vonden de opgravingen in de onderste lagen de werktuigen van de neanderthaler en in de bovenste die van Homo sapiens. In de 16e en 17e eeuw werden op deze vlakte zijderupsen gekweekt en suikerriet verbouwd. Het station Praja-Ajeta-Tortora ligt op ongeveer 2 km.