Stare miasto Fuscaldo

Stare miasto Fuscaldo leży na wzgórzu 350 metrów nad morzem, ściśnięte między dolinami potoków Maddalena i Mercaudo, na zboczach Łańcucha Nadbrzeżnego: naturalne schronienie zamieszkane od wojny gockiej, longobardzka strażnica nad doliną Vardaro i od 1496 do 1806 roku stolica lenna markizów Spinellich, którzy stąd rządzili także Paolą i La Guardia. W ich zamku w 1559 roku został zamknięty waldensyjski pastor Gian Luigi Pascale, zanim wydano go Inkwizycji. Wzdłuż zaułków kamienne portale wyrzeźbione przez kamieniarzy z miasteczka są podpisem Fuscaldo.

Kościół macierzysty San Giacomo Maggiore, założony przez miejską Università i udokumentowany od 5 czerwca 1166 roku, dnia, w którym arcybiskup Riccardo z Cosenzy konsekrował jego ołtarz, był pierwotnie gotycki i skupia kaplice patronackie z freskami i obrazami Genesia Gualtieriego z Mormanno i Giovan Battisty Santoro; ołtarz i pulpit wykonał w 1984 roku stolarz Francesco Trifilio. Przy via Garibaldi osiemnastowieczny kościół San Giuseppe, dawniej Dusz Czyśćcowych, wzniesiony w miejscu cmentarza, przechowuje płótno Matki Bożej Wspomożenia Giuseppe Pascalettiego; przy via Roma oratorium San Giovanni Nuovo, ufundowane przez markiza Spinellego jako klasztor mniszek i zamieszkane przez augustianów, zachowuje obok wejścia fragment średniowiecznej kolumny krzyżowców, naprzeciw prywatnej kaplicy San Sebastiano. Nieopodal strzela w górę dzwonnica Immacolaty o dwunastu kolumnach.