Kultura Aieta Vetere i Monte Calimaro
Stanowisko archeologiczne pierwszej osady Aiety na Monte Calimaro: strażnica Lukanów, wzmocniona przez Bizantyjczyków przeciw Gotom i Longobardom i opuszczona po przybyciu Normanów.
Riviera dei Cedri · Calabria
Plaże, miasteczka na spacery, kościoły i punkty widokowe: co zobaczyć na Riviera dei Cedri.
Kultura Stanowisko archeologiczne pierwszej osady Aiety na Monte Calimaro: strażnica Lukanów, wzmocniona przez Bizantyjczyków przeciw Gotom i Longobardom i opuszczona po przybyciu Normanów.
Natura Skalny łuk wysoki około 20 metrów, kryjący plażyczkę i grotę: symbol San Nicola Arcella, plaża z Błękitną Flagą.
Kultura Pozostałości miasta Wielkiej Grecji założonego przez uchodźców z Sybaris, na wzgórzu nad Marcelliną: „wielkie jak Pompeje” według Strabona.
Kultura Wzgórze, na którym powstało enotryjskie, lukańskie i rzymskie miasto Blanda Julia, z murami, forum, trzema świątynkami i nekropolią San Brancato: stanowisko zidentyfikowane w 1891 roku i badane wykopaliskowo od 1990 roku.
Plaża Nadmorska osada założona w 1910 roku przez osadników z Wenecji Euganejskiej po trzęsieniu ziemi z 1908 roku: lida między Mulini a Santa Maria di Mare, ogród papryk vajanelle i, w tle, góra Serra z sanktuarium maryjnym.
Kultura Cypel Mariny w Belvedere, gdzie w 1956 roku odkryto groby bruttyjskie z IV–III wieku p.n.e., a na równinie Cotura rzymską villa d’otium.
Kultura Twierdza Sanseverinów górująca nad średniowiecznym miasteczkiem: normański rdzeń, andegaweńska rezydencja i renesansowe formy z 1490 roku, z herbem Ferrantego Aragońskiego nad bramą.
Kultura Ruiny zamku z widokiem na historyczne centrum Scalea, z którego roztacza się widok na wybrzeże i Morze Tyrreńskie.
Kultura Średniowieczna osada zniszczona przez powódź w XVII wieku, z ruinami zamku i akweduktem normańskim: stąd narodziła się Santa Maria del Cedro.
Kultura Zamek książąt Sanseverino z Bisignano (druga połowa XV wieku), prostokątny, z szeroką loggią: na dziedzińcu drzewo oliwne posadzone przez austriackich jeńców 4 listopada 1918 roku.
Stare miasto Miasteczko na wysokości 524 metrów wśród Borghi più belli d’Italia: renesansowy pałac Martirano-Spinelli, XVI-wieczne kościoły, klasztor Braci Mniejszych z 1520 roku i kaplice z różnych stuleci, nad doliną Tortory.
Stare miasto Górne miasteczko na ostrodze 150 metrów nad morzem: Chiesetta del Rosario z portalem z 1091 roku, dom rodzinny św. Daniele Fasanelli, mury i widok na Riviera dei Cedri.
Stare miasto Osada na wysokości 425 metrów między dwoma wzgórzami z krzyżami: ruiny Castel Bonifati, Sanktuarium Różańcowe, klasztor św. Franciszka z Paoli, kościół del Calvario, Annunziata i szlacheckie pałace.
Stare miasto Paese 120 metrów nad doliną Aronu: trzy bramy ufortyfikowanego miasta, placyki „a giorgia” i „miezzu a curta”, Chiesa del Ritiro z 1454 roku, San Nicola, kapucyni i fontanna Sette Mari.
Stare miasto Miasteczko 350 metrów nad morzem między Maddaleną a Mercaudo: kamienne portale kamieniarzy, kościół macierzysty z 1166 roku, San Giuseppe, San Giovanni Nuovo i pamięć o zamku markizów Spinellich.
Stare miasto Miasteczko na wysokości 465 metrów naprzeciw Maierà: kryte zaułki zwane spuortu, surowy kamień, dachy z ceramili, Palazzo Ducale z XV wieku i miejskie muzeum etnograficzne, z Riviera dei Cedri u stóp.
Stare miasto Zaułki Maierà na wysokości 360 metrów, naprzeciw przepaści oddzielającej je od Grisolii: dzieła sztuki współczesnej wzdłuż uliczek, Muzeum Papryczki Chili i cztery kościoły w parku Pollino.
Stare miasto Osada na wysokości 820 metrów podzielona na dzielnice Costa, Capo lo Serro, Casalicchio i Torretta: Annunziata z IX wieku, prywatne kaplice, sanktuaria, ogród botaniczny i kościół Maria Cucinelli.
Stare miasto Miasteczko na wysokości 515 metrów, gdzie wciąż mówi się po guardiolsku: kamienne zaułki, wieża z roku tysięcznego, Sant’Andrea, drewniane stalle dominikanów i portal markizów Spinellich.
Stare miasto Osada wyrosła wokół twierdzy Ursusa Martiusa: widokowa wieża zegarowa, zamek baronalny Brancatich, kościół San Giovanni Battista z obrazami Collimodia, klasztor franciszkański i młyn wodny.
Stare miasto Stara dzielnica Paoli między Porta di San Francesco, Wieżą Zegarową, domem rodzinnym świętego, zamkiem normańsko-aragońskim i fontanną Pisciariddi.
Stare miasto Górne miasteczko San Nicola Arcella, z uliczkami Casaletto, muralami i tarasem widokowym spoglądającym na trzy regiony.
Stare miasto Osada na wzgórzu w Sangineto, skupiona wokół zamku Sanseverinów: Santa Maria della Neve z XVII-wiecznym portalem, klasztor św. Franciszka z Paoli i kaplice San Giuseppe, del Carmine i San Michele.
Stare miasto XVII-wieczna osada Spinellich na wysokości 304 metrów nad doliną Lao: piazza Italia z dziką oliwką i tarasem widokowym, pałace Campagna, Perrone, Schiffino, La Greca i Longo, kaplice i Museo della Terra.
Stare miasto Średniowieczne centrum Scalea, położone na cyplu, z alejkami, schodami, kościołami i pałacami, które opowiadają historię miasta Normanów i Angevinów.
Stare miasto Miasteczko Julitta na skalnej ostrodze: kamienne portale pałaców, kościół macierzysty San Pietro Apostolo, Annunziata oraz pamięć o mnichach bazyliańskich i o Garibaldim.
Stare miasto Osada Battentich i Zigni: kamienne portale, vico Vignale, Stara Fontanna, Wieża Zegarowa i siedem kościołów, od kościoła głównego Wniebowzięcia po sanktuarium św. Franciszka z Paoli.
Kultura Mały kościół z 1599 roku przytulony do murów miasteczka, kryjący monumentalny drewniany krucyfiks z 1711 roku zaprojektowany przez Pietra Frasę.
Kultura Podziemny kościół Paoli, prawdopodobnie z IX–X wieku, odkryty na nowo w 1874 roku, z bizantyjskimi freskami i graffiti pielgrzymów.
Kultura Kościół Arcybractwa (1633) przebudowany przez Nicolò Ricciulla, z 35-metrową dzwonnicą o dwunastu kolumnach z tufu wyrzeźbionych przez kamieniarzy z Fuscaldo i Niepokalaną Pascalettiego z 1748 roku.
Kultura Główny kościół historycznego centrum Scalea, poświęcony Madonnie del Carmine, patronce miasta; jego początki sięgają VIII wieku.
Kultura Barokowa katedra w stylu neapolitańskim przy piazza Umberto I w Mormanno: zbudowana około 1700 roku, konsekrowana w 1790, z tufową fasadą Pietra Scardina i trzema portalami bractw.
Kultura Kościół macierzysty ufundowany przez mnichów z Montecassino, wzmiankowany od 1104 roku i przebudowany w formach barokowych w XVIII wieku: średniowieczna baszta, drewniane stalle i jedne z najpiękniejszych organów Kalabrii.
Kultura Parafia z 1662 roku w Santa Domenica Talao, rozbudowana w 1701: loggia o dwóch łukach, kręte kamienne schody, barokowe sztukaterie, ołtarz z wielobarwnego marmuru z 1774 roku i niewielka krypta.
Kultura „Dolny kościół” starego miasta Scalei, poświadczony od VIII wieku: XVII-wieczny obraz Giovanniego Bernarda Azzolina i w kaplicy św. Katarzyny nagrobek admirała Ademaro Romano.
Kultura Opuszczona średniowieczna wieś na wzgórzu Cirella, z zamkiem, romańskim kościołem, klasztorem minimitów i teatrem na wolnym powietrzu.
Plaża Nadmorska część Bonifati, 23 metry nad morzem, antyczna Fella: stacja Capo Bonifati, dzielnice Paneduro, Santa Maria i Telegrafo oraz wieże del Capo i di Fella.
Kultura Pomnik regionalny z 1928 roku na Monte San Michele w Mormanno: górska latarnia ku pamięci Kalabryjczyków poległych w Wielkiej Wojnie, z pamiątkami 11 złotych medali i Parkiem Pamięci.
Natura Miejsce, gdzie lukańska Mercure wpływa do Kalabrii i staje się rzeką Lao: przy Laino Borgo rzeka przyjmuje Battendiero i Iannello i wpada w wąwozy, idealne na rafting, kajaki i canyoning w parku Pollino.
Kultura Monumentalna fontanna z piaskowca u stóp schodów Paoli: wodopój z XV wieku, basen z 1636 roku i paw, symbol miasta.
Punkt widokowy Przysiółki Fuscaldo i ich kościoły: Santa Maria della Stella w Scarcelli, San Michele w Cariglio, Madonna del Soccorso w Pesco ze świętem 5 sierpnia i Rosario w Marinie z Ostatnią Wieczerzą Bertè.
Kultura Paleolityczne stanowisko w Papasidero: rycina wielkiego tura (14 000–12 000 lat temu), dziewięć pochówków Homo sapiens i 13 000 lat użytkowania od graweckiego po neolit.
Kultura Grota Venicelle u stóp monte Romano, nad Corvino, gdzie opat Cyriak, uczeń św. Nila, oddalał się na modlitwę: cel pielgrzymki 17 września.
Natura Wysepka naprzeciw Cirelli, jedna z tylko dwóch wysp Kalabrii, z wieżą strażniczą na szczycie.
Natura Wyspa naprzeciw Praia a Mare, jedna z tylko dwóch wysp Kalabrii, słynna z grot morskich i mirtu.
Punkt widokowy Szczyt o wysokości 1463 metrów, który dominuje nad Aietą, w parku Pollino.
Natura Od morza do 972 metrów na kilku kilometrach: Monte Pistuolo, eksklawa Pistuolo e Spaliota, Cozzo Moleo, Cozzo del Greco, Rupe del Diavolo i 7 km² lasów.
Kultura Malowidła ścienne, które od 1981 roku zmieniły uliczki Diamante i Cirelli w galerię pod gołym niebem.
Kultura Dwa muzea, które wyjaśniają Guardia Piemontese: historia waldensów Kalabrii w Centrum Kulturalnym „Gian Luigi Pascale” oraz kultura oksytańska w filmach i dokumentach w muzeum gminnym.
Kultura Muzeum poświęcone cedratowi z Riwiery, w szesnastowiecznym warsztacie rodziny Sollazzo: cytrus kandyzowanych owoców i etrogu na Sukkot.
Kultura Muzeum na starym mieście opowiadające o starożytnym osadnictwie na południe od Noce: enotryjskie i lukańskie wyposażenie grobowe z San Brancato oraz zabytki rzymskiej Blandy z Palècastro.
Kultura Główna brama miasteczka, drzwi z judaszem i Skała z Val Pellice ze 118 nazwiskami: ślady nocy 5 czerwca 1561 roku i Dnia Pamięci.
Punkt widokowy Port Mariny, z falochronem długości 450 metrów i przystanią jachtową Marina di San Benedetto: stąd 11 lipca wyrusza morska procesja patrona.
Plaża Nadmorska część Sangineto w miejscowości Le Crete, wzdłuż SS18, gdzie Riviera dei Cedri osiąga południową granicę: plażowa dzielnica gminy, tętniąca życiem latem.
Kultura Bazyliański kościółek z X wieku w Orsomarso, jedyny ślad zaginionej osady Mercourion: jedna nawa, półokrągła absyda, murowane ławy mnichów i gipsowa Madonna.
Kultura Sacro Monte Madonna dello Spasimo, 2 km od Laino Borgo: kaplice z freskami przywołujące miejsca Ziemi Świętej, rozpoczęte w 1557 roku przez pielgrzyma Domenico Longo, oraz święto w trzecią niedzielę września.
Kultura Sanktuarium z XVII–XVIII wieku poświęcone patronce Papasidero, Matce Bożej Konstantynopolitańskiej, czczonej we wtorek po Zesłaniu Ducha Świętego.
Kultura Skalne sanktuarium Praia a Mare w grocie na wzgórzu, z drewnianą figurą Madonny, która według tradycji przybyła z morza w 1326 roku.
Kultura Regionalne sanktuarium patrona Kalabrii w dolinie Iski: stara bazylika, erem z 1436 roku, Via dei Miracoli i nowa bazylika z 2000 roku.
Kultura Sanktuarium w górnej części Grisolii, cel pielgrzymek w sierpniu: 15 i 16 sierpnia procesja San Rocco z kobietami niosącymi na głowie caggie ze świec, kwiatów i wstążek.
Natura Wąwóz szeroki na 5 metrów na drodze między doliną Corvino a Varco del Palombaro, z zaginionymi osadami Salvato na Sasso dei Greci i Tripidone, z których powstało Buonvicino.
Natura Termalny przysiółek Acquappesy: źródła siarkowe znane od starożytności, nazwane na cześć księcia Luigiego, hrabiego Aquili, dzielone z Guardia Piemontese i pięciokrotnie meta Giro d’Italia.
Kultura Piętnastowieczna wieża na cyplu San Nicola Arcella, dom pisarza Francisa Mariona Crawforda i sceneria opowiadania o wampirach.
Kultura Szesnastowieczna wieża górująca nad starówką Diamante, dziś muzeum i punkt informacyjny.
Kultura Wieża nadbrzeżna na 15-metrowej skale w Praia a Mare, naprzeciw wyspy Dino, następczyni wieży andegaweńskiej.
Punkt widokowy Wysepka i XVI-wieczna wieża na wybrzeżu Scalea, historyczne naturalne miejsce lądowania; w jego jaskiniach zachowały się ślady epoki paleolitu.
Kultura Pięć stuleci wież w Bonifati: Torre del Capo (XII wiek), Torre Parise (XV), Torre di Fella i Torre di Porta Malvitana (XVI) oraz nieistniejąca Torre del Telegrafo, od której nazwę wzięła dzielnica Cittadella del Capo.
Plaża Równina nad Zatoką Policastro, gdzie mieszka większość mieszkańców Tortory: plaże, dziesięć osad połączonych w jedno osiedle, paleolityczne stanowisko Rosaneto i klif Torre Nave.
Natura Rezerwat o powierzchni 3980 hektarów utworzony w 1987 roku w Orsomarso: ostatnie rodzime sarny Kalabrii, sosna bośniacka, wodospad Ficara, jeziorko Tavolara i wąwozy Argentino.
Natura Rezerwat o powierzchni 5200 hektarów utworzony w 1987 roku w parku Pollino: piętnaście kilometrów wąwozu Lao w Papasidero, obfite wody przez cały rok, rafting i kajakarstwo.