Riviera dei Cedri · Calabria
Nadmorskie wioski, miasteczka w głębi lądu i krajobrazy Pollino: znajdź, od czego zacząć podróż.
Miasteczko „zawieszonej wody”: sześć kilometrów wybrzeża między Fiumicello a rzeką Bagni, osada, którą mieszkańcy nazywają U Casàle, lasy Monte Pistuolo i Terme Luigiane ze źródłami siarkowymi znanymi od starożytności i pięcioma metami etapów Giro d’Italia.
„Miasto orła” w Pollino: na wysokości 524 metrów, wśród Borghi più belli d’Italia, Aieta strzeże renesansowego pałacu Martirano-Spinelli, XVI-wiecznych kościołów, Valle dei Mulini i na Monte Calimaro pozostałości Aieta Vetere, kilka kilometrów od morza w Praii.
Średniowieczne miasteczko 150 metrów nad Morzem Tyrreńskim z renesansowym zamkiem Sanseverinów, drewnianym krucyfiksem z 1711 roku i kaplicą datowaną na 1091 rok; u jego stóp Marina, bruttyjskie groby na Capo Tirone i festiwal pirotechniczny Note di Fuoco.
Dwie dusze na tym samym wybrzeżu: osada na wysokości 425 metrów na Catena Costiera, z ruinami Castel Bonifati, pięcioma kościołami pełnymi sztuki i historycznymi pałacami, oraz Cittadella del Capo nad morzem, antyczna Fella, z wieżami del Capo i di Fella z XII–XVI wieku.
Miasteczko zrodzone z trzech osad na drodze między Morzem Tyrreńskim a interiorem: 400 metrów nad potokiem Corvino, w parku Pollino, Buonvicino strzeże wąwozu Stretto z Sasso dei Greci, groty opata Cyriaka, ucznia św. Nila, oraz wielkiego posągu z brązu czuwającego nad miejscowością.
Miasteczko opata: od 1086 do 1810 roku Cetraro było lennem benedyktynów z Montecassino, o czym przypominają kościół San Benedetto z barokowymi organami, trzy bramy starego miasta i morska procesja 11 lipca. Niżej Marina, Borgo San Marco i port jachtowy.
„Miasto murali” i stolica papryczki peperoncino w sercu Riviera dei Cedri: osiem kilometrów plaż, wyspa Cirella i wioska rybacka, która stała się galerią sztuki pod gołym niebem.
Miasteczko kamieniarzy i markizów Spinellich: osada 350 metrów nad morzem na zboczach Łańcucha Nadbrzeżnego, z kościołem macierzystym konsekrowanym w 1166 roku, dzwonnicą Immacolaty o dwunastu kolumnach i lennem, które przez trzy wieki rządziło także Paolą i Guardią. Niżej Marina nad Morzem Tyrreńskim.
Miasteczko na wysokości 465 metrów z widokiem na całą Riviera dei Cedri: od morza w Acchio po zbocza Monte La Mula Grisolia łączy kryte kamienne zaułki, Palazzo Ducale, muzeum etnograficzne i procesję San Rocco z caggie noszonymi na głowie.
Oksytańska wyspa Południa: miasteczko 515 metrów nad Morzem Tyrreńskim założone przez waldensów z dolin piemonckich, gdzie wciąż mówi się po guardiolsku i gdzie Porta del Sangue, drzwi z judaszem i Skała z Val Pellice przypominają noc 5 czerwca 1561 roku.
Kalabryjska brama do Pollino, gdzie lukańska Mercure staje się rzeką Lao: Laino Borgo łączy XVI-wieczne kaplice sanktuarium Madonna dello Spasimo, Giudaicę w Wielki Piątek, pamięć o błogosławionym Pietro Paolo Navarro i wąwozy rzeki, idealne na rafting i canyoning.
Miasteczko na wysokości 360 metrów nad doliną potoku Vaccuta, oddzielone od Grisolii przepaścią: w parku Pollino, za Diamante, Maierà łączy dzieła sztuki współczesnej w zaułkach, Muzeum Papryczki Chili i cztery kościoły.
Górskie miasteczko na wysokości 820 metrów między Pollino a górami Orsomarso: Latarnia wotywna z 1928 roku dla Kalabryjczyków poległych w Wielkiej Wojnie, barokowy kościół główny Santa Maria del Colle, Annunziata z IX wieku i osada, która z głębi Alto Tirreno Cosentino spogląda na dolinę Mercure.
Miasteczko, które dało nazwę pasmu górskiemu: Orsomarso w parku Pollino strzeże doliny Argentino z ostatnimi rodzimymi sarnami i sosną bośniacką, bazyliańskiej kaplicy Santa Maria di Mércuri z X wieku i osady wyrosłej wokół twierdzy Ursusa Martiusa.
Miasto świętego Franciszka, patrona Kalabrii: sanktuarium w dolinie Iski, podziemny kościół Sotterra z bizantyjskimi freskami, fontanna Siedmiu Kanałów i dzielnica Rocchetta, na południowym krańcu górnego wybrzeża tyrreńskiego Cosenzy.
Miasteczko w Pollino, gdzie Alto Tirreno Cosentino spotyka się z prehistorią: Grotta del Romito z wielkim turem wyrytym 14 000–12 000 lat temu, piętnaście kilometrów wąwozu rzeki Lao w rezerwacie przyrody i średniowieczna osada z zamkiem normańsko-szwabskim i bramą zmiany warty.
Plaża górnego wybrzeża tyrreńskiego Cosenzy na granicy z Basilicatą: wyspa Dino z morskimi grotami, skalne sanktuarium Madonna della Grotta i wieże, które niegdyś strzegły wybrzeża.
Miasteczko zawieszone nad morzem na Riviera dei Cedri: trzy zatoki na trzech kilometrach, skalny łuk Arcomagno, wieża Torre Crawford i taras widokowy obejmujący trzy regiony.
Miasteczko, w którym kończy się Riviera dei Cedri: stare miasto na wzgórzu z zamkiem Sanseverinów z Bisignano i drzewem oliwnym pokoju z 1918 roku, XIII-wieczny kościół Santa Maria della Neve oraz, nad morzem wzdłuż drogi SS18, Sangineto Lido. Stąd wzięła nazwisko jedna z wielkich rodzin feudalnych andegaweńskiej Kalabrii.
Miasteczko spoglądające z doliny Lao na Riviera dei Cedri: założone w XVII wieku przez książąt Spinelli, rozbudowane o szlacheckie pałace i kaplice, związane stuleciem emigracji z Dominikaną i partnerskie z Santo Domingo.
Miejscowość, od której Riviera dei Cedri wzięła nazwę: żyzna równina między Lao a Abatemarco, gdzie uprawia się cedrat wybierany przez rabinów na Sukkot, pozostałości sybaryckiego miasta Laos w Marcellinie i Muzeum Cedratu w Carcere dell’Impresa.
Miasto „przystani” na Riviera dei Cedri: tarasowe stare miasto z krytymi przejściami, kościołami powstałymi w czasach bizantyjskich i wieżami strażniczymi, Torre Talao z grotami zamieszkanymi w paleolicie oraz święto Madonna del Carmine z cinte noszonymi na głowie.
Północna brama tyrreńskiej Kalabrii: miasteczko założone przez uchodźców z Blandy, enotryjskiego, lukańskiego i rzymskiego miasta na wzgórzu Palècastro, paleolityczne stanowisko Rosaneto, góry Pollino i Marina nad Zatoką Policastro.
Miasteczko Battentich: na wysokości 428 metrów w parku Pollino, za Riviera dei Cedri, Verbicaro kultywuje nocny obrzęd Wielkiego Piątku, pochód z pochodniami Zigni ku czci Madonna delle Grazie i osadę portali, zaułków i siedmiu kościołów, opisaną już w 1797 roku przez Lorenza Giustinianiego.
Brak gmin dla tego filtra.