Aieta Vetere i Monte Calimaro

Na Monte Calimaro, jednym ze wzniesień zamykających wewnętrzną kotlinę Aiety, znajduje się stanowisko archeologiczne Aieta Vetere, pierwsza osada miejscowości. To historia posterunku strażniczego. Kotlina, żyzna i przecięta niewielkim strumieniem, była zamieszkana i uprawiana od czasów protohistorycznych, z willami rolniczymi Enotrów i Lukanów; to ci drudzy w V-IV wieku p.n.e. zbudowali na Calimaro pierwszą strażnicę, by bronić terytorium przed Grekami z Thurioi, nadciągającymi z doliny Mercure-Lao przez Piani del Carro koło Tortory. Wieki później Bizantyjczycy, którzy uczynili z kotliny stolicę turmy, przejęli i wzmocnili twierdzę, by bronić się przed Gotami i Longobardami nadchodzącymi z Laino, i nadali osadzie nazwę Aieta, jak orłowi przycupniętemu na szczycie. Po podboju normańskim posterunek nie miał już wrogów do wypatrywania i został opuszczony: życie przeniosło się na grzbiet, gdzie dziś stoi miejscowość. Widoczne na górze pozostałości przypisuje się pierwszej średniowiecznej osadzie Aiety, pochodzącej mniej więcej z roku 1000.