Stare miasto w Aiecie

Stare miasto w Aiecie zajmuje grzbiet na wysokości 524 metrów, zwrócony na północnym zachodzie ku dolinie Tortory, a na południowym wschodzie ku wewnętrznej kotlinie: to wieś, która wyrosła tu po przybyciu Normanów, gdy opuszczono starą twierdzę na Monte Calimaro. Góruje nad nią renesansowy pałac Martirano-Spinelli przy via Cantogrande, rzadki przykład architektury renesansowej w Kalabrii. Kościoły i pałace o wartości historycznej zapewniły miejscowości miejsce w stowarzyszeniu Borghi più belli d’Italia. Przy piazza Monsignore Lomonaco stoi kościół Santa Maria della Visitazione z XVI wieku, podobnie jak kościół Santa Maria Assunta; w miejscu zwanym Villaggio 1º maggio wznosi się kościół klasztoru Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka z Asyżu, zbudowanego w 1520 roku. Kaplice wyznaczają inne epoki: San Biagio przy via Socastro i Santa Lucia podaje się jako XI-wieczne; San Vito Martire, poświęcona patronowi, którego święto przypada 15 czerwca, pochodzi z XVII wieku; obraz uzupełniają kaplice Addolorata, San Giuseppe i Santa Maria della Purità. Orzeł, od którego pochodzi nazwa miejscowości, po grecku aetòs, powraca w herbie gminy.