Tortora Marina i Zatoka Policastro

Tortora Marina zajmuje równinę nad Zatoką Policastro, ostatnim odcinkiem kalabryjskiego wybrzeża przed Basilicatą. To młoda miejscowość: do końca lat siedemdziesiątych była mozaiką dziesięciu osad — Benefici, Crisosa, Cutura, Girone, Impresa, Falconara, Pantani, Pergolo, Poiarelli i Riviera — które rozwój turystyki stopił w jedno osiedle liczące około 4 900 mieszkańców; od połowy lat osiemdziesiątych ratusz przeniósł się tu ze starego miasta. Kościoły Santo Stefano, Madonna delle Grazie i Stella Maris wyznaczają jego place, a osady Castiglione, San Brancato, Santo Stefano i Sicilione dopełniają wybrzeże. Klimat jest morski: łagodne zimy i bardzo gorące lata.

To także najstarsza część Tortory. W Rosaneto otwarte stanowisko z dolnego paleolitu, datowane na około 150 000 lat, dostarczyło tysiąca narzędzi kamiennych, w tym 140 otoczaków i 67 pięściaków: jedno z najstarszych stanowisk prehistorycznych Włoch. U stóp wapiennego klifu Torre Nave, kryjącego też dwie groty ujęte w regionalnym katastrze jaskiń, wykopaliska ujawniły w dolnych warstwach narzędzia neandertalczyka, a w górnych — Homo sapiens. W XVI i XVII wieku na tej równinie hodowano jedwabniki i uprawiano trzcinę cukrową. Stacja Praja-Ajeta-Tortora leży około 2 km stąd.