Zeven Kanalen-fontein

Aan de voet van de lange trap van Paola stroomt de Zeven Kanalen-fontein, werk van lokale ambachtslieden in zandsteen. Ze is ouder dan ze lijkt: documenten noemen haar al aan het begin van de zestiende eeuw, voordat de markiezen Spinelli het leengoed kochten, en haar ligging aan de rand van de oude nederzetting doet denken aan een drinkbak voor kudden uit de tweede helft van de vijftiende eeuw. Een brief uit 1563 van markies Salvatore Spinelli spreekt van „een grote fontein met twaalf gaten”: misschien waren de kanalen oorspronkelijk twaalf.

Vandaag heeft de fontein een L-vormig grondplan, met vier zandstenen maskers op de lange arm en drie op de korte, alle met de mond waaruit het water stroomt. Tegen de korte arm leunt het monumentale bekken, gedateerd 1636, halfrond, tegen een maniëristische wand die de barok aankondigt: in het midden de afbeelding van Sint-Franciscus, boven de maskers zeven scènes van zijn wonderen (vandaag prenten, in plaats van de verloren muurschilderingen) en bovenaan drie schilden met de pauw, symbool van Paola en van de orde van de Minimen, en het motto „Charitas”. In juli 1943 verwoestte het Britse bombardement de trap en de huizen eromheen, maar de fontein bleef staan; de trap werd na de oorlog met een ander verloop herbouwd, en de fontein is meermaals gerestaureerd, het laatst in de jaren 2010.