Heiligdom van Sint-Franciscus van Paola

Het heiligdom van Sint-Franciscus van Paola verrijst op 178 meter hoogte, in het hoge deel van de stad, in een groen dal doorsneden door een beek. Het is het hart van de cultus van de heilige: bestemming van pelgrims uit heel Zuid-Italië, bewaart het een deel van zijn stoffelijk overschot (de rest is in Tours, Frankrijk). Basilica minor sinds 1921, naar de wil van Benedictus XV, werd het op 3 maart 2020, vijfhonderd jaar na de heiligverklaring, uitgeroepen tot regionaal heiligdom.

Vanaf het grote voorplein ga je de zestiende-eeuwse oude basiliek binnen: een kale zaal met een zijbeuk en vier kapellen, die uitmondt in de barokke kapel waar de relieken bewaard worden die in Paola bleven: gewaden, botfragmenten en een tand. Het klooster herbergt de rozentuin van de heilige en de fresco’s met episodes uit zijn leven; ernaast opent zich de kluis van 1436, de krappe ondergrondse ruimtes van de eerste gemeenschap van Franciscus en zijn gezellen.

Vanaf de boog rechts van de ingang begint de Via dei Miracoli: de oven waar de heilige volgens de overlevering de stenen voor het heiligdom bakte en zijn lammetje Martinello weer tot leven wekte; de bom van augustus 1943, die in de beek viel zonder te ontploffen; de Cucchiarella-bron waar pelgrims drinken; de Duivelsbrug, met de voetafdruk die de legende aan de duivel toeschrijft, en de Boetegrot, waar Franciscus vijf jaar in afzondering leefde. De nieuwe basiliek, geopend voor het Jubeljaar 2000 naar een ontwerp van Sandro Benedetti, herbergt een fresco en drie grote doeken van Bruno d’Arcevia (1997–1998) en een Mascioni-orgel uit 2004 met 44 registers en ongeveer 2.900 pijpen.