Oksytańskie stare miasto Guardia Piemontese

Stare miasto Guardia Piemontese to sieć brukowanych kamieniem zaułków skupionych na wzgórzu 515 metrów nad Morzem Tyrreńskim, pod wieżą strażniczą zbudowaną około roku tysięcznego do wypatrywania saraceńskich okrętów: z placu u jej stóp, gdzie latem odbywają się widowiska, wzrok biegnie po całej zatoce. Tu żyje język, który czyni miasteczko wyjątkowym, guardiolo, odmiana oksytańskiego przyniesiona przez osadników waldensów z dolin piemonckich i wciąż używana w domu przez znaczną część mieszkańców; do lat pięćdziesiątych każda dzielnica mówiła własnym wariantem.

Kościół Sant’Andrea apostolo, patrona, rozpoznaje się po tufowym portalu zwieńczonym herbem z wieżą. Kościół Santissimo Rosario był klasztorem dominikanów, założonym w 1600 i konsekrowanym w 1616 roku, gdy bracia przybyli nadzorować nawróconych dawnych waldensów: kryje ręcznie rzeźbione drewniane stalle z połowy XVII wieku, z 33 siedziskami w dwóch rzędach, podłokietnikami z postaciami kobiecymi i płycinami rozdzielonymi wysokimi kolumnami, a także stare płótna i wielkie freski; za ołtarzem spoczywa Mario Spinelli, syn markiza Salvatore, zmarły w 1636 roku. Po tym samym feudale pozostał portal pałacu Spinellich, letniej rezydencji, z koronowanym łabędziem z herbu. Bramy miasteczka, drzwi z judaszem i Skała z Val Pellice opowiadają zaś o nocy 1561 roku, a w „Chambra dal Conselh” przy via Marco Usceglio stowarzyszenie Gàrdia d’Òc podtrzymuje kwestię oksytańską.