Muzeum Waldensów i Oksytańskie Muzeum Multimedialne

Muzeum Waldensów zajmuje górne piętro Centrum Kulturalnego „Gian Luigi Pascale”, domu, który Tavola Valdese nazwała imieniem pastora z Cuneo, przybyłego w 1559 roku głosić kazania w La Guardia i spalonego w Rzymie rok później. Centrum otwarto w 1983 roku, z okazji partnerstwa z Torre Pellice, jako świadectwo ostatniej kolonii waldensów w Kalabrii; zamknięte od 1998 roku, zostało odnowione i ponownie otwarte 5 czerwca 2010 roku, a muzeum otwarto ponownie w 2011 roku, w 450. rocznicę rzezi waldensów z Kalabrii i Apulii. Plansze, dokumenty i eksponaty opowiadają dzieje waldensów w Kalabrii i na świecie, od przybycia osadników „ultramontańskich” po zarządzenia Inkwizycji, od nocy 1561 roku po diasporę ku Genewie i dolinom piemonckim; jedne z dawnych drzwi z judaszem są tu wystawione po renowacji. Na parterze mieści się ośrodek rekreacyjny, na wyższych piętrach kilka kwater dla odwiedzających; placówka utrzymuje się z ośmiu promili Kościoła waldensów i dla szkół kalabryjskich jest punktem odniesienia w dziedzinie historii mniejszości.

Gminne Oksytańskie Muzeum Multimedialne otwarto 22 stycznia 2011 roku: poprzez filmy, reportaże i ścieżkę multimedialną opowiada o kulturze oksytańskiej w Europie, we Włoszech i w Guardii, a mieści salę wystawową, salę konferencyjną i bibliotekę z działem poświęconym trzem mniejszościom językowym Kalabrii: oksytańskiej, greckiej i albańskiej. Razem oba muzea wyjaśniają, jak langue d’oc przetrwała osiem wieków na wzgórzu nad Morzem Tyrreńskim.