Kościół Sotterra

W contrada Gaudimare schody prowadzące z portyku kościoła Carmine schodzą do kościoła pod ziemią: stąd nazwa Sotterra. Odnalazł go w 1874 roku Giovanni Battista Moscato, a od 1925 roku badano go naukowo; uczeni wciąż spierają się o jego początki, lecz najbardziej prawdopodobne datowanie to IX–X wiek, gdy powrót Bizancjum do Kalabrii i arabski podbój Sycylii sprowadziły na wybrzeże tyrreńskie wielu mnichów italogreckich. Zbudowany na powierzchni, został zasypany przez osuwiska i powodzie potoku Palumbo prawdopodobnie na początku XVII wieku; tablica z 1882 roku przypomina, że miejscowi chłopi czcili tu Dziewicę „pod ziemią”.

Sala ma około 16 metrów długości i nieco ponad cztery szerokości, trzy łuki dzielą ją na cztery przęsła, ma półkolistą absydę, a obok wejścia wielką misę, być może służącą do chrztu przez zanurzenie. Skarbem są freski absydy i prezbiterium: Wniebowstąpienie z Madonną pośrodku między apostołami i świętymi o wychudłych, hieratycznych twarzach typowych dla malarstwa bizantyjskiego; Zwiastowanie z archaniołem Gabrielem i Dziewicą trzymającą księgę, ze stylizowaną gołębicą przy uchu; Madonna z Granatem karmiąca Dzieciątko, z orantem i św. Antonim Opatem. Posadzka z wielobarwnych cegieł rysuje motywy geometryczne, a na ścianach pozostały graffiti średniowiecznych pielgrzymów: krzyże, gołębie, ryby i galera obok krzyża jerozolimskiego.