Fontanna Siedmiu Kanałów

U stóp długich schodów Paoli tryska fontanna Siedmiu Kanałów, dzieło miejscowych rzemieślników w piaskowcu. Jest starsza, niż się wydaje: dokumenty wspominają ją już na początku XVI wieku, zanim markizowie Spinelli kupili lenno, a jej położenie na skraju dawnej osady każe myśleć o wodopoju dla stad z drugiej połowy XV wieku. List markiza Salvatore Spinellego z 1563 roku mówi o „wielkiej fontannie z dwunastoma otworami”: być może pierwotnie kanałów było dwanaście.

Dziś fontanna ma plan w kształcie litery L, z czterema maszkaronami z piaskowca na długim ramieniu i trzema na krótkim, z których ust płynie woda. Do krótkiego ramienia przylega monumentalny basen, datowany na 1636 rok, półkolisty, przy manierystycznej ścianie zapowiadającej barok: w centrum wizerunek św. Franciszka, nad maszkaronami siedem scen jego cudów (dziś ryciny zamiast utraconych malowideł ściennych), a u góry trzy tarcze z pawiem, symbolem Paoli i zakonu minimitów, oraz motto „Charitas”. W lipcu 1943 roku brytyjskie bombardowanie zniszczyło schody i okoliczne domy, lecz fontanna ocalała; schody odbudowano po wojnie w innym przebiegu, a fontannę restaurowano wielokrotnie, ostatnio w drugiej dekadzie XXI wieku.