Maierà

Maierà (Majerà in het Byzantijns Grieks) is een gemeente van ongeveer 1.100 inwoners in de provincie Cosenza, in het binnenland van de Alto Tirreno Cosentino, achter Diamante en de Riviera dei Cedri. Het dorp ligt op 360 meter op de linkerflank van een diep dal dat de beek Vaccuta heeft uitgesleten, en hoort bij het Nationaal Park Pollino. Herkenbaar is het door zijn ligging: een ravijn scheidt het van Grisolia, dat je op de heuvel tegenover ziet liggen, hemelsbreed ongeveer 900 meter verderop.

Geografie

De gemeente grenst aan Buonvicino, Diamante en Grisolia en omvat naast de hoofdkern de plaatsen Alorio, Arieste, Canfora, Giardino, Lauro en Vrasi. Het dorp kijkt uit over het dal van de Vaccuta en heeft aan de overkant van het ravijn de heuvel van Grisolia voor zich: twee kernen die zo dicht bij elkaar liggen dat ze elkaar zien, maar toch gescheiden door de insnijding van de beek. De inwoners heten majeraioti.

Geschiedenis

Over de naam doen twee verklaringen de ronde. De ene verbindt hem met het Hebreeuwse mə‘ārāh, ‘grot’, vanwege de vele holten in het gebied; de andere met het Griekse machairas, ‘messenmaker’. De Byzantijnse vorm van de plaatsnaam was Majerà. In de negentiende eeuw had Maierà enkele decennia een uitweg naar zee: in 1808 werd het naburige Cirella, tot dan een zelfstandige gemeente, erbij gevoegd, tot het in 1876 overging naar Diamante, waarvan het nu de enige frazione is. De naam van het dorp reikt tot in Uruguay: Francesco Dolce, afkomstig uit Maierà, werkte vruchtbaar samen met de Calabrische fotograaf Francisco Civitate, die zijn studio in Montevideo had.

Bezienswaardigheden

Het historisch centrum gaat in gesprek met de kunst van nu: langs de steegjes zijn verschillende hedendaagse kunstwerken van diverse kunstenaars geplaatst, die het verleden van het dorp met het heden confronteren. In hetzelfde centrum ligt het Pepermuseum (Museo del Peperoncino), met variëteiten van de specerij uit de hele wereld en voorwerpen rond het Calabrische ‘rode goud’. Het religieuze erfgoed telt vier kerken: Santa Maria del Piano, Santa Maria del Casale, de Madonna del Carmine, gewijd aan de op 16 juli gevierde beschermheilige, en San Pietro. Vanaf de randen van het dorp reikt de blik over het ravijn tot aan de huizen van Grisolia.

Bereikbaarheid

Maierà grenst aan Diamante aan de kust, waar het station Diamante-Buonvicino aan de Tyrreense lijn ligt en de rijksweg SS18 loopt; vanaf de kust klimt een weg naar het dorp. Met de auto via de A2 del Mediterraneo: vanuit het noorden afrit Lagonegro nord, dan de SS585 Fondo Valle del Noce tot aan de kust en de SS18 naar het zuiden; vanuit het zuiden afrit Falerna en de SS18 naar het noorden. De dichtstbijzijnde luchthaven van de regio is Lamezia Terme.