Buonvicino

Buonvicino (po kalabryjsku Vommicìnu, po grecku bizantyjskim Βομβακίω) to gmina licząca około 1960 mieszkańców w prowincji Cosenza, w głębi lądu Alto Tirreno Cosentino, niedaleko morza. Miejscowość leży na wzgórzu na wysokości 400 metrów, po lewej stronie potoku Corvino, i należy do Parku Narodowego Pollino, w rejonie gór Orsomarso. Na skalnym cyplu nad domami wznosi się wielka postać z brązu św. Cyriaka Opata, patrona, wysoka na 7 metrów: znak miejscowości związanej z pamięcią greckiego mnicha z około roku 1000.

Geografia

Gmina graniczy z Belvedere Marittimo, Diamante, Grisolią, Maierà, Mottafollone, San Sosti i Sant’Agata di Esaro i wznosi się od doliny Corvino ku wzniesieniom gór Orsomarso. Idąc drogą przesmykową, która prowadzi z doliny Corvino na Varco del Palombaro, przechodzi się przez wąwóz szeroki na zaledwie 5 metrów, Stretto, zamknięty między dwiema bardzo wysokimi ścianami: po prawej stronie Corvino leży Sasso dei Greci, niewielki płaskowyż w rejonie Salvato, po lewej dolinka między trzema pagórkami zwana Tripidone. Nad miejscowością góruje skalny cypel Zaccaniello, na którym stoi posąg patrona.

Historia

Nazwa miałaby pochodzić od bizantyjsko-kalabryjskiego nazwiska Bombaci lub od dialektalnego słowa bombaci, oznaczającego „ślimak”. Lokalna historia wywodzi Buonvicino z połączenia trzech osad powstałych wzdłuż drogi przesmykowej, w miejscach bronionych przez naturę, z których można było bez ryzyka obserwować przejście. Salvato leżało wysoko na Sasso dei Greci, na prawej ścianie Stretto: wykopaliska z 1978 roku i z 20 lutego 1997 roku odsłoniły fragmenty dachówek i talerzy oraz kości zwierząt. Na przeciwległej ścianie leżało Tripidone, gdzie wśród resztek murów znaleziono ręcznie wykuty żelazny sztylet; obie wioski żyły z pasterstwa i pracy w lesie. Dalej, w stronę Belvedere, osada Trigiano posiadała pola dzisiejszego Buonvicino i żyła z rolnictwa. Według tradycji schronienia na skałach przyjmowały mieszkańców wybrzeża uciekających przed wojnami, najazdami i łupieżczymi wyprawami Saracenów. Połączenie trzech osad pod koniec XIII wieku dało początek Buonvicino. Z miejscowością związana jest postać Cyriaka z Buonvicino, greckiego mnicha, już jako dwudziestolatek ucznia św. Nila z Rossano, który napisał po grecku lekcjonarz biblijny datowany na 2 czerwca 991 roku, dziś w Bibliotece Watykańskiej, podążał za swoim mistrzem do Serperi, Rzymu i Grottaferraty, a potem wrócił do Kalabrii; zmarł 19 września, według tradycji w 1030 roku, i został pochowany w klasztorze Santa Maria dei Padri, nazwanym później San Ciriaco.

Co zobaczyć

Nad historycznym centrum, na cyplu Zaccaniello, stoi posąg z brązu św. Cyriaka Opata, wysoki na 7 metrów, dzieło artysty Michele Zappino. U stóp tej skały otwiera się piazza Vittoria, gdzie 17 września 2006 roku, w dniu święta patrona, od szczytu oderwał się wielki głaz i spadł, nikogo nie raniąc i nie uszkadzając samochodów: wydarzenie, które społeczność przypisuje swojemu patronowi. Wzdłuż potoku Corvino, u stóp monte Romano, znajduje się grota Venicelle, w której Cyriak łączył życie pustelnicze z życiem we wspólnocie klasztornej. W górę doliny dochodzi się do wąwozu Stretto, do Sasso dei Greci i do Tripidone, miejsc osad, z których powstała miejscowość.

Św. Cyriak Opat

Cyriak był hieromnichem, czyli mnichem kapłanem, oraz egzorcystą, a tradycja pamięta go z wykształcenia, cudów i uzdrowień. Łączył wspólne życie klasztorne z odosobnieniem w grocie Venicelle. Został pochowany w kościele klasztoru Santa Maria dei Padri, nazwanego później San Ciriaco, w rejonie Mercurito, w miejscu zwanym Scala. Jego święto przypada we wrześniu: co roku 17 września wyrusza się w pielgrzymce do groty, a 19 września, dzień jego śmierci, to święto patronalne Buonvicino. Mieszkańcy nazywają się buonvicinesi.

Jak dojechać

Buonvicino graniczy z Diamante na wybrzeżu, gdzie znajduje się stacja Diamante-Buonvicino na linii tyrreńskiej; z wybrzeża jedzie się w górę doliny Corvino do miejscowości. Samochodem autostradą A2 del Mediterraneo na wybrzeże dociera się od północy zjazdem Lagonegro nord i drogą SS585 Fondo Valle del Noce, a następnie SS18 na południe; od południa zjazdem Falerna i SS18 na północ. Najbliższe lotnisko w regionie to Lamezia Terme.